روتختی طرح کارتونی

شب از نیمه گذشته بود و ماه از پنجره اتاق به تاریکی شب و ستاره های درخشان چشمک می زد. مازیار، پسربچه ی ۸ ساله، با شور و شوق به روتختی جدیدش که طرح شخصیت کارتونی محبوبش، باب اسفنجی، را داشت، خیره شده بود.

طرح های شاد و رنگارنگ روتختی، مازیار را به دنیای زیر آبِ بیکینی باتم می‌برد. گویی او هم در کنار باب اسفنجی و پاتریک در رستوران خرچنگِ کراستی کار می‌کرد و با اختاپوسِ بدخلق و آقای خرچنگِ پول دوست ماجراجویی‌های خنده‌داری را تجربه می‌کرد.

مازیار با اشتیاق روتختی را روی تختش پهن کرد و با دقت به جزئیات آن خیره شد. تصور می‌کرد که در کنار باب اسفنجی و دوستانش در حال جست و خیز در شهر بیکینی باتم است، با آنها آواز می‌خواند و از ته دل می‌خندد.

با خیالی آسوده و لبخندی بر لب، مازیار در آغوش روتختی نرم و گرمش غرق شد و به خوابی عمیق فرو رفت. در خواب، خود را در کنار باب اسفنجی و در دنیای زیر آب می‌دید، با او در رستوران کار می‌کرد، با پاتریک بازی می‌کرد و از شوخی‌های اختاپوس می‌خندید.

صبح که از خواب بیدار شد، حس شادابی و سرزندگی تمام وجودش را فرا گرفته بود. با انرژی و انگیزه از تخت پایین آمد و آماده شد تا روزی پرنشاط را آغاز کند. روتختی طرح کارتونی باب اسفنجی، نه تنها خوابی عمیق و آرام را به مازیار هدیه داده بود، بلکه دنیای خیالی و پر از شادی و شور را نیز به اتاقش آورده بود.

از آن روز به بعد، مازیار هر شب با اشتیاق به تختش می‌رفت تا در آغوش روتختی محبوبش، به دنیای شیرین و خیالی باب اسفنجی قدم بگذارد و خوابی عمیق و خاطره‌انگیز را تجربه کند.